Leven is te kort om te veronderstellen!

februari 4, 2010 in Diary, Featured, front by ZKboi

Bekijk dit als een kort hersenspinsel, een paar bladzijden van een boek dat je aan het lezen bent. Dat boek noemt “realiteit” en het is rond je in volledige drie-dimensionale projectie. Het geeft je de zintuigen om te ruiken, kijken en horen; maar er is meer in je en dat is blijschap en droefheid, om schrik te hebben en aangetrokken te voelen met die rond ons leven. Het is omdat reality zo hard te veranderen is, omdat het elke dat gebeurd met “cause en effect” dat we er zo weinig in te zeggen hebben. Het is dan ook tijd in z’n pure vorm.

Het is hard om uit te leggen wat realiteit echt is, we moeten er niet voor naar Kansas reizen om Dorothy te ontmoeten. Realiteit is zoals een luchtbel, die rond je is, die groter word naargelang je bel groter word. Hoe beter je ideeen zijn, hoe meer mensen tot die bel willen horen. Hoe slechter die ideeen, hoe verder men van die persoon wil om niet in aanraking te komen voor de wil en stijl van die bepaalde persoon.

Sommige mensen willen onze bel controleren, of .. wel, toch een deel daarvan. We noemen dat de samenleving. Wat we als onmogelijk zagen, 12 jaar geleden op Amerikaanse reality tv, is allemaal rond ons aan het gebeuren. Beide politie en criminaliteit is aan het aanpassen naar de standaarden van vandaag, maar ook hoe mensen worden aangepakt. Criminaliteit kan niet licht bekeken worden, maar er zijn ook tegenwoordig meer fouten en roekeloosheid, die onschuldige mensen neerhaalt rond Europa.

Kijk naar het nieuws, de niet eindigende oorlog, verkeersproblemen overal, de drugsoorlog gestart in de VS en nu in de UK met minstens 7 raids per dag, de bijkomende taksen, crisis, smog; burgers bang van uitschelden, neergeschoten te worden, raids en neergeklopt door politie; tevens meermaals in Belgie! Onze politiemensen zijn er om de samenleving te helpen. De burger voor de burger die macht gekregen heeft in functie; niet om deze functie te gebruiken of misbruiken, wat sommigen wel blijkbaar in idee hebben. Vrouwe Justicia houd haar schaal in het midden met de blinddoek op; laat haar beslissen wat goed en verkeerd is, niet diegene in functie om een samenleving in vrede te houden; zonder al te veel militair gedoe om z’n burgers af te schrikken.

Maar dat is niet waar, dat waar ik zo voor wens, die realiteit is helemaal niet waar! Elke dag eist roekeloosheid de levens van onschuldigen. Nul tolerantie is tegenwoordig onze top prioriteit en de principes van een echte “gentlemen” te zijn, die zijn er niet meer. Dat brengt toch wel een redelijk slechte, bittere smaak in je mond, niet? Lezen over die echte realiteit rond je, die nu aan het gebeuren is in je warme bel. Waarschijnlijk zal niet alles in die collectie van rariteiten van jouw smaak en wil rond je staan; maar het echte gevoel van wat we rond ons echt willen zal voor lang niet in onze huiskamer te vinden zijn…..

Dus, hoe gingen we zo snel naar een samenleving waar iedereen moet denken aan zichzelf, waar de bankiers de wereld hebben overgenomen en landen technologisch veiliger gesteld worden dan Fort Knox, waar de burgers gijzel staan in het net van “intelligentie”, waar anderen blijkbaar meer recht te hebben over jouw privacy? Oh, of heb ik het nog niet verteld, dat privacy er al een tijdje niet meer is? Het is alsof te terroristen gewonnen hebben en onze eigen mensen die de echte macht hebben om dingen te veranderen, alle anderen in terreur houden.

En de wereld blijft verdergaan, we blijven alles maar slikken, alles wat we te eten en ademen krijgen en blijven maar accepteren wat er rond ons gebeurd. We noemen het de “normale gang van zaken”, waar we het menu bekijken van de dag. Maar, hoe lang eigenlijk dat dingen echt uit de hand lopen, waar iedereens comfort in risico komt? Of minstens; wat we toch comfort noemen in de oudere versie als “gentlemen”, waar een van de belangrijkste regels was om vriendelijk te blijven ter aller tijden en problemen te relativeren en aller tijden discussierbaar te houden in plaats van het kliniek om de hoek te sponsoren met een nieuw slachtoffer.

Die realiteit … zou niet waar mogen zijn voor eender land rond de wereld.
Als je die realiteit niet leuk vind, kan je die altijd proberen aan te passen naar je eigen manier door quantum space te lezen…